تولّی

خوش به حالت ای نجف،مأوایِ تو،کویِ علی(ع)

برمشام شهرِدینَت عطرِخوشبویِ علی(ع)

روزوشب،پیروجوان،پروانه سان پرمی زنند

گرد آن شمعِ دل و رعنایِ دلجویِ علی(ع)

اقتدای عشق کرده،اولیاءوانبیاء

صف به صف، در مسجدِ سَهله ، به اَبروی علی(ع)

مسجدِ کوفه ببین دارالشَّفا، دارالقضاء

هم عدالت بین،که می نازد  به اُلگوی علی(ع)

من غریبم،خسته ام،گم گشته ای از کاروان

کاروان گم کرده دلها،درتکاپوی علی(ع)

آسمانِ چشمِ من،باران بگیرد دَم به دَم

درکنارِدجله یِ جان شویُ و مینویِ علی(ع)

دست وپایی ما نکرده،آبرویی نزدِ دوست

به امیدِ آبرو،روکرده در رویِ علی(ع)

چه سعادت داشت عالمتابِ آن روزِ غدیر

بعدِخطبه،بوسه زد دَرخُم،به بازویِ علی(ع)

چون که بالا برد دستش،دستِ خَتمَ المُرسلین

بسته شد ارکان عالَم،به خَمِ مویِ علی(ع)

یاابالقاسم(ص)،کریمی به کرامتهای خُلق

خودبیارا خَلق ما با خُلقِ نیکویِ علی(ع)

این سپاه حیدراست،اردو زده درنهروان

ای خوش آن دل خیمه زد،خیمه دراُردوی علی(ع)

مهربانِ "سینا"ی من، ساکن مشو درکویِ غم

روسلوکِ عشق کن،درکویِ حق،سویِ علی(ع)

شعراز:ن-بهاروند



ارسال در تاريخ 93/07/20 توسط نورعلی بهاروند

 

زمستان است ومن،


کناربِرکه یِ یخی ومه آلودِشعرم، 


درحسرت یک نگاه ومهرِبهاری، 


 به انتظار نشسته ام که، 


ازفراسویِ شهرِاندیشه وآبیِ دلم، 


چلچله هایِ قلمم، 


نغمه ی بهاری سرمی دهند... 

شعراز:ن-بهاروند



ارسال در تاريخ 93/10/08 توسط نورعلی بهاروند
کسی نی ماله باره دست دی ده بارم

                                             نمونم وجاایلم بشیوی شارم

کسی نی که بکشه چیت ودوارم

                                              میخ وتیلابکووه مالگه نوارم

کسی نی عزت بنیه بوه فلونی

                                              وخاطردل کیخاامشوشیلونی

کسی نی هیمه بیاره سی تش وتژگا

                                              وغشیا پنه بنیه سی دوردنیا

کسی نی شیره زنی واسروساوه

                                              بشینه نوبپزه واتش وتاوه

کسی نی شیری بیه گیره وهمسا

                                              وسینی جومی بیاره سیموکاسمسا

کسی نی که بتنه قالی ودارم

                                              دل بیه که بشینه وپاتمدارم

کسی نی ره بییره بیایه وحونم

                                              وشادی سربکشه دولامردونم

کسی نی بووه کسم یاقوم وخویشم

                                              وحاشاترکم نکه سی کم وبیشم

کسی نی توم گرت یاغم ودردم

                                              وم بوه سیقه سرت دورت بگردم

کسی نی که ورداره باری ده گردم

                                              وسرومووه بونه وقتی که مردم

کسی نی بوه امشواول قواره

                                              وبیتی زمسوکه رت بوه بهاره

کسی نی ایلیاتی دنگی وراره

                                              که مالیارتنه دل بیده واره

شعراز:  بهاروند



ارسال در تاريخ 93/06/19 توسط نورعلی بهاروند


ارسال در تاريخ 93/06/15 توسط نورعلی بهاروند

عاشق بیمارت منم         حیف که وچش نمینمت

مرغ گرفتارت منم            حیف که وچش نمینمت

مونس شوتارمه              ای نفست بهارمه

هاودست قرارمه             حیف که وچش نمینمت

پریشوحالم شووروز         های دخیالم شووروز

فکروصالم شووروز           حیف که وچش نمینمت

تیرغمت هاددلم             جزغصه نییه حاصلم

مشکل گشای مشکلم    حیف که وچش نمینمت

دوس دارم خاک پات بوم   یه ساعتی وسات بوم

سیت بمیرم فدات بوم      حیف که وچش نمینمت

شعراز:منوچهرخالقی

میلادولی عصر(عج)برمنتظران حضرتش مبارک باد.



ارسال در تاريخ 93/03/23 توسط نورعلی بهاروند


ارسال در تاريخ 93/02/07 توسط نورعلی بهاروند
کی دعمرش جایی دیده وخووی دره سید 

                                                زلالی آوگلالش حنکی چشمه بید

نال نال کوگ کوهی ای چغرتااوکمر   

                                                واله کرده طبع شیدایی من وهررهگذر

وقتی بینی برف تخساکشسه واسبیه 

                                                سی نپرسی وی قشنگی اوسانقاشش کیه

هی که بینی گلیالاله سریاشوکل ها وهار   

                                                یا ویادت چیت جاکی عروسی زیرودوار

جنگلاپردبلی وارجن وبیدوچنار

                                                ارموک بن لکیا وکلگاره وکول چنار

ای همه چشمه وآودی سراتااوسراو   

                                                چشمه علی وخش آویز هیکوواسرآوزماو

رتیه چک گمده پااسبی وسرین تخساد  

                                                 قهقهه کوگ کوه ودنگ کموتروحوفه باد

گرگ وخرس وگل ورازوچوله وروواپلنگ 

                                                 خیلی کم بینی خوشون بونن واورگوله تفنگ

بزیاکویی میش کویی پازنوکل گل وگل   

                                                 کلشو کشتن د وقته منقرض وان دی محل

سی کنی جامالگیاپنه وسابن دار   

                                                 هامنی شیره زنی مشکوزنه وپاملار

سیکوسیکوهینوچیننن سوزکنن دی ورسینه   

                                                  کلکنه ازبووه هم فیاله زاروبلکینه

بیاسریشه بیاسریشه حونه داروبچه دار    

                                                  هی سریش تخساده که بینی ویده شهره بازار

حیفه زندگی شهری واترفیک ودم ودی 

                                                  برددیادمومال وباروکشک ودووکوگ وتی

سیناکشت بل بشینم لحظه ای وسا ای دار  

                                                  کوگی دییم ها ری لونش ماری وادم شیرکدار

سی سریش

سال نوسیزه ودرنینی کسی هنی ودر 

                                                   خیل مردم سی سریش کل تخسادن گیرن دور

روز که بینی تخسادوتاک چکه وبالاسراو   

                                                    وانتی وموتوری وخرکدارحونه خراو

کوروباوه زن وبچه همشوچی گلدرو 

                                                    سریشیان کننن دریشه چی درونی مین جو

ای رویده که بینی بعضی مردم دارن دپیش  

                                                    طول نکشه که نوینی فیاله ودونی سریش

شعراز:بهاروند

 



ارسال در تاريخ 93/02/02 توسط نورعلی بهاروند


ارسال در تاريخ 93/01/31 توسط نورعلی بهاروند


ارسال در تاريخ 93/01/31 توسط نورعلی بهاروند


ارسال در تاريخ 93/01/31 توسط نورعلی بهاروند